Κυριακή 15 Αυγούστου 2010

απρόσεχτη





Αεράτη γκομενίτσα με μακρυές ποδάρες περπατά κατά μήκος της Αριστοτέλους αγκαζέ με την φίλη της και προκαλεί αναστάτωση. Διερχόμενος μαλλιαρός κάνγκουρας περνάει από μπροστά της και αρχίζει να τη χαλβαδιάζει από πάνω έως κάτω. Κυρία αυτή, κάνει πως δεν τον βλέπει, ενώ δεν προσέχει οτι πατάει στο πεζοδρόμιο ένα πεταμένο παγωτό που λιώνει.Τρώει μια σαβούρδα και πάρτην κάτω.. γελούσα μόνος μου στο δρόμο.

συγκρίσεις



Ορισμένοι άνθρωποι είναι τόσο απορροφημένοι στους εαυτούς τους που αδυνατούν κυριολεκτικά να προβλέψουν το μέλλον. Σαν τις τεμπέλες γκόμενες που περνάν όλο το πρωί μπροστά στον καθρέφτη, κοιτιούνται, καλλωπίζονται, αποτριχώνονται,περνάν οι ώρες, μεσημεριάζει και έρχεται ο άντρας από τη δουλειά σκοτωμένος πεινασμένος και ψάχνει φαΐ και τελικά πάει τρώει έξω.

ΛΕΦΤΛΟΒΕΡ-ISMS

Feels like watching old porn movies and cry…

Παράδεισος είναι οι ευκαιρίες που χάσαμε

Ποτέ μην τα βάζεις με κάποιον που δεν έχει ζωή. Θα επιχειρήσει να κλέψει ένα κομμάτι από τη δικιά σου.

Προσπαθώ με όλες μου τις δυνάμεις να μείνω δυνατός, βλέπω την ομορφιά σου και σπάω.

‎"Άντρας θα πει να πλερώνεις όλους τους λογαριασμούς σου μόνος σου (και όχι οι γονείς σου) και ταυτόχρονα να μην εγκαταλείπεις το όνειρό σου. Έλα τώρα να σε κάνω γυναίκα"


Όλα αυτά που γράφω δεν είναι τόσο αποτέλεσμα ενός έμφυτου ταλέντου, αλλά αποτέλεσμα μιας έμφυτης δυστυχίας

Φανταστείτε ένα σπίτι που πλημμυρίζει. Αυτά που γράφω είναι τα νερά με τους κουβάδες.
Φυσικά κανείς δεν κατοικεί σε αυτό το σπίτι και έχω μείνει μόνος με τους κουβάδες.

Η πιο εύκολη δουλειά στον κόσμο είναι να έχεις έμφυτο χιούμορ και να κοροϊδεύεις κάποιον ελαφρόμυαλο που θα πει μια παπαριά στην τβ.

Θέλω να γράφει στον τάφο μου “don’t try this at home”

Οι άσχημες γκόμενες είναι σαν τα φτηνά κρασιά. Θα αναγουλιάσεις μια..δυο..τρεις.. στο τέλος όλες ΑΜΣΤΕΛ μοιάζουν.

Μια ωραία γκόμενα δίνει στον άντρα +10 χρόνια ζωής .Δώρο της μαμάς φύσης οτι τα κατάφερε.

Valentine's fair trade : " θα σου δώσω σοκολατάκια... θα μου κάτσεις?"

Όλοι βασιζόμαστε στην λανθασμένη υπόθεση οτι το μέλλον θα είναι καλύτερο

Οι άνθρωποι προτιμούν να αντιγράφουν ο ένας τον άλλον παρά να σκέπτονται, για τον ίδιο λόγο που προτιμούν να τρώνε από το να πηγαίνουν στο γυμναστήριο.

Αν σκεφτόμαστε εμείς οι καλλιτέχνες αυτό που θέλει ο κόσμος, καλύτερα να πάμε να ανοίξουμε ένα γυράδικο έξω από την Τούμπα.

Αν είναι να κάνουμε σεξ μόνο για να κάνουμε σεξ τότε ας δουλεύουμε μόνο για να βγάζουμε λεφτά. (αν είναι να κάνουμε σεξ με άσχημες γκόμενες μόνο και μόνο για να κάνουμε σεξ, ε τότε ας γίνουμε και μηχανολόγοι για να βγάλουμε λεφτά)

Ο άνθρωπος έχει 8 ώρες για να κοιμάται, 8 για να δουλεύει και 8 για να δουλεύει αναπληρώνοντας τις ώρες που τον έξυνε όταν υποτίθεται οτι δούλευε.

‎"όταν προσπαθείς να πείσεις τον εαυτό σου οτι αξίζει τον κόπο συνήθως δεν τον αξίζει"

Χούντα = το να μην έχεις επιλογές. Do the Math.

ΔΥΣΤΥΧΊΑ ΕΊΝΑΙ ΝΑ ΑΝΑΛΥΕΙς ΤΗΝ ΕΥΚΑΙΡΙΑ ΠΟΥ ΧΑΘΗΚΕ

Καλή φάση να είσαι σούπερ κουλ ή πάρα πολύ έξυπνος αλλά τπτ δεν συγκρίνεται με το να είσαι ο Ροκυ Μπαλμπόα.

Το να ζεις με τη μάνα σου και να ντύνεσαι σα λέσι, όταν προσπαθείς να λύσεις τα μεγάλα μυστήρια του κόσμου είναι το απόλυτο energy saver!!

Έχει τόση ζέστη, που η τηλεόραση θ’ αρχίσει να παίζει μόνη της το ΡΕΤΙΡΕ με τη Γιουλάκη

Καμία λύση δεν βασίζεται σε φιλανθρωπίες.

Η μοναξιά είναι το λίπασμα του γραψίματος

Όπως υπάρχουν χιμπατζήδες που ξεψειρίζει ο ένας την πλάτη του άλλου, έτσι και το θυληκό που έχεις δίπλα σου σου σπάει το σπυράκι που έχεις στην πλάτη

οι άνθρωποι είναι σαν τις κατσαρίδες΄έχουν την μεγάλη ικανότητα να προσαρμόζονται στα καινούργια δεδομένα πάντα, έτσι ώστε να μην είναι τόσο δυστυχισμένοι όσο νόμιζαν οτι θα γίνουν και ταυτόχρονα να μην είναι τόσο ευτυχισμένοι όσο θα ήθελαν.

H επικρατέστερη απάντηση στο ερώτημα «γιατί υπάρχει ζωή» είναι μέχρι στιγμής το «γιατί μπορεί»

Καλή φάση να σε θέλει ένας άνθρωπος, ειδικότερα αν είναι μια πολύ ωραία γκόμενα, αλλά υπάρχουν και καλύτερα πράγματα σε αυτή τη ζωή από το σεξ. Όπως πχ, η ηρωϊνη

Το να λες μαλακίες υπό την επίρρεια αλκοόλ είναι εξίσου επικύνδινο με το να οδηγάς υπό την επίρρεια αλκοόλ

Είμαι περίεργος. Δεν ζητάω να με κατανοήσετε. Σας ζητάω να με σεβαστείτε.

Ο άνθρωπος είναι προγραμματισμένος να αλλοιώνει την πραγματικότητα όπως του βολεύει ώστε να έχει λιγότερες τύψεις το βράδι

Σαν τον πήτερ γκρίφιν. Μετά από πέντε λεπτά γυμνός, να λέω μαλακίες σε κάποιον. Την επόμενη να μη θυμάμαι για ποιό λόγο δε μου μιλάει αυτός

Υπάρχουν 2 είδη καλλιτεχνών. Αυτοί που πηγαίνουν με άλλους άνδρες και αυτοί που πίνουν ή παίρνουν ναρκωτικά. Είμαι αρκετά ανοιχτόμυαλος, αλλά πουλιά στον κόλο μου δεν βάζω.

Αντί να τα πω σε κάποιον άνθρωπο, θα τα πω στο κομπιούτερ

Κανένας δεν θα καταλάβει κανέναν και ας σταματήσουν οι ψυχίατροι να μας το χρεώνουν

Από που και ως που η «ζωή είναι ένα θαύμα» από τη στιγμή που ζούμε 6 δις μαλάκες κ άλλα τρις ζωύφια ζώα και έντομα?

Ο κάθε κάνγκουρας ξέρει να παίζει κιθάρα. Λίγοι όμως γράφουν κομματάρες ακόμα και όταν δεν ξέρουν να παίζουν καλά.

Ο κάθε φελλός μπορεί να χτυπήσει τατουάζ «μανίκι» όλο του το χέρι, όχι επειδή έχει κάτι να πεί απλά επειδή του «αρέσει η αισθητική». Το θέμα είναι η εικόνα να έχει και νόημα

Ποτέ ξανά στην ιστορία του πολιτισμού επαγγέλματα σαν του ηθοποιού και του μουσικού δεν ήταν τόσο υπερτιμημένα. Όλα αυτό το θέμα με τα πνευματικά δικαιώματα επαναφέρει την τάξη στην κοινωνία. Σπούδασε 9 χρόνια, διάβαζε πρωί μεσημέρι βράδι, κάνε και μεταπτυχιακό, Κάτσε δούλευε 9 με 9, φέρνε καφέδες το αφεντικό, φτιάξε τους δικούς σου μόνος σου κ εσύ που χτύπησες στην κιθάρα σου 2 ακόρντα θές να είσαι εκατομμυριούχος και να πηδάς τις καλυτερες γκόμενες? Κάτσε τώρα και δούλευε πακετάς.

έχω βαρεθεί να βλέπω στα φρι πρες να μοστράρει η μάπα του κάθε υπερτιμημένου ανειδίκευτου φελλού- που δεν του κολάν τα έσνημα- γκαρσόν/ντιτζει/ "δεν έχω κάνει τπτ ενδιαφέρον στη ζωή μου απλά έχω γκέι φίλους ή είμαι ο ίδιος γκει", ως διακριτικοί ήρωες της πόλης που "αντιστέκεται". Μου φαίνεται θα ξαναγυρίσω στα οκ.... κ στα hello να δούμε πόσο πέσαν τα βυζιά της Μενεγάκη στο πρώτο της μπάνιο ως χωρισμένο milf.

Τέλη αυγούστου. Ξεκίνησε η περίοδος «ανεβάζω στο φειςμπουκ τις φωτό με την γκόμενα από το νησί»

ΚΡΑΤΙΚΑ ΒΡΑΒΕΙΑ ΠΟΙΟΤΗΤΑΣ= είμαι το κράτος και βραβεύω έναν έντεχνο που έχει περισσότερους έντεχνους φίλους ή είναι μεγαλύτερο κομματόσκυλο από έναν άλλον έντεχνο ή βραβεύω έναν έντεχνο γιατί θέλω να πω κάτι πολιτικό.

Κάθε φορά που αυνανίζεσαι σκεφτόμενος μια γκόμενα, μειώνεις κατά 50% την πιθανότητα να κάνεις σεξ μαζί της στ’ αλήθεια.

Καλά, άμα δε μου κάτσει αυτή η γκόμενα, θα επανιδρύσω τον αυνανισμό.

Σέξ μετά από καιρό: το θέμα δεν είναι αυτό καθ’εαυτό αλλά τα πανηγύρια μετά.


Βάλε να δεις στην τβ έναν που απο κάτω γράφει «γιατρός» να μιλάει με έναν που από κάτω γράφει «περιπτεράς» και βάλτο στο mute. Ποιός από τους 2 πιστεύεις πως έχει δίκιο?

Σε αυτή τη ζωή οι γονείς μας φταίνε για τα περισσότερα.


Αυτές οι Σουηδικές γκει κιθάρες έχουν πολλαπλασιαστεί σαν τα Ζόμπι.

Ντιτζέι είσαι αγόρι μου, δεν είσαι κανας ιατρός. Ακούς μουσική και την παίζεις. Δεν είναι και καμιά επέμβαση ανοιχτής καρδιάς.

Ο καλυτερος ντι τζέι έχει καταντήσει να είναι αυτός που έχει την λιγότερη ζωή.

Ο Eddie vedder, ο mike stipe ο curt cobain την πέρασαν εύκολα. Οι εποχές που ακούγαμε 10 συγκροτήματα και τους κάναμε θεούς πέρασαν ανεπιστρεπτή. Γιατί? Γιατί κάποτε το σιντί έκανε 6000 δρχ, γι αυτό. Τώρα πες μου έναν μαλάκα που αγοράζει μουσική ον λαιν. Και το πρόβλημα των δικαιωμάτων σίγουρα δεν λύνεται με την φιλανθρωπία του κάθε αφελή.

Το οτι «δε μ’ενοχλεί που είσαι μαλάκας» δεν σημαίνει οτι δεν παύεις να είσαι μαλάκας.

Ελπίζω οι θεοί του πολέμου να μου κάνουν δώρο μια καινούργια στρατιά από 18 χρονα τσουλάκια

Η ανόθευτη ευτυχία βρίσκεται πιο κοντά στην ηρωίνη παρά στους ανθρώπους

Κάθε σχέση είναι καταδικασμένη στο τέλος να καταλήξει κάποιος στο να κάνει τα «μαθηματικά» της υπόθεσης

Το οξυγόνο της οκνηρίας είναι η «αίσθηση της ελευθερίας»

Η κατάρα του έξυπνου είναι η κακοτυχία

Αν δεν είσαι έξυπνος φρόντισε να είσαι επίμονος

Η γνώση πληρώνεται με δυστυχία

Εξ ορισμού κανένας μα κανένας άνθρωπος δε θα σου πει ποιό είναι το καλύτερο για σένα
Το 80% των ανθρώπων είναι πρόβατα. Το 3% είναι αυτό που κάνει τον κόσμο με τις καινούργιες του ιδέες να προχωράει. Το 20% των ανθρώπων νομίζει οτι ανήκει στο 3%.

Όταν στέλνεις ανθρώπους στον διάολο είναι καλό πρώτα, πριν τους στείλεις να έχεις απαντήσει στην κρίσιμη ερώτηση «και τώρα τι?»

Στο κέντρο της αγέλης δεν βρίσκεται η ευτυχία όπως νομίζουμε. Βρίσκεται ο Αντώνης Κανάκης.

Όταν δεν σου έχει μείνει τίποτα, τότε πραγματικά το μόνο που σου μένει είναι να απολαύσεις ένα ηλιοβασίλεμα.

Όλο το κόνσεπτ της ζωής βασίζεται στην αποθήκευση και μεταφορά μιας πληροφορίας στον χρόνο.

Αυτό δεν είναι κάστινγ, αυτό είναι αυτή που θα σου κάτσεινκγ.

Ευτυχώς δεν υπάρχει ζήτημα του τί δουλειά θα κάνω αν δεν τα καταφέρω. Ή θα τα καταφέρω ή θα πέσω στα ναρκωτικά.

Το γεγονός οτι ασχολούμαι με το γράψιμο και το σινεμά είναι τόσο συνεπές όσο κάποιος γεννήθηκε με ύψος 2.10 μ και θέλει να ασχοληθεί με το μπάσκετ.

«και επειδή γύρισες από την κηδεία πρέπει να χέσεις στο γραφείο του αφεντικού?»

Αξίωμα. Ο κάθε φιλότεχνος τεμπέλης μπορεί να πάρει μια φωτογραφική μηχανή και να παριστάνει τον καλλιτέχνη- φωτογράφο.

«Δουλεύω με ερασιτέχνες ηθοποιούς» αυτά είναι πίπες που λέμε εμείς οι σκηνοθέτες όταν δεν έχουμε λεφτά ή όταν θέλουμε να πηδήξουμε καμια ατάλανδη.

Όλες οι ωραίες γκόμενες έχουν μια αλλαζονική ψευδαίσθηση οτι είναι καλές σε αυτό που κάνουν.

Το ισοδύναμο με το να παίρνει ο Κυνοδοντας Βραβείο στις κάννες και να βλέπουμε ένα καθαρόαιμο 7,5άρι στο imdb είναι ο ΠΑΟΚ να παίρνει κυπελλο ΟΥΕΦΑ.

Υπάρχουν 4 ειδών γύφτοι. Αυτοί που όντως δεν έχουν να πληρώσουν, αυτοί που νομίζουν οτι δεν έχουν να πληρώσουν, αυτοί που νομίζουν οτι θα την γλυτώσουν χωρίς να πληρώουν, και αυτοί που δεν τους νοιάζει αν τους πει κανείς γύφτους και σας γράφουν στ’ αρχίδια τους.
Και τώρα, το lame gay twitter status της ημέρας: πολύ ευχαριστημένος που ξαναβρήκα τον εαυτό μου μέσα από τη καινουρια δουλειά. Awesome.

Από την μικρού μήκους Μαιάμι
Κοπέλα Α
-Λάζαρος , από όλα τα γελοία ονόματα γκόμενων του κόσμου , αυτό μωρή πήγες και ερωτεύτηκες
Κοπέλα Β
- αμ εσύ που ερωτεύτηκες έναν Μηνά που ήταν επαγγελματίας φαντάρος, και έκανες τατού το Μ στον κώλο σου ηλίθια και μετά σε παράτησε γιατί ήθελε να παντρευτεί και εσύ ήσουν ανάξια για παντρειά άρα?
....
Κοπέλα Α
Αχχχχ. Κανένας δεν κατάφερε να αγγίξει την ψυχή μου..
Κοπέλα β
Τουλάχιστον έχουν αγγίξει τον κόλο σου

.
.από συνομιλία με έναν γκέι που θέλει να δοκιμάσω «τ΄αλμυρά»
κος Ειπ.
Μα, Πειθώ, χρειάζεται
Λεφτ
Είστε πολύ εύπιστος κύριε Ειπ.

το “so called” πρόβλημα της Ελλάδος

είναι αυτό που αναφέρεται στην ξένη επιστημονική βιβλιογραφία με τον politically correct όρο «ΧΩΡΕΣ ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΟΥ ΤΥΠΟΥ» (πώς λέμε τον αράπη στις ΗΠΑ, Αφρικαν Αμέρικαν? κάτι τέτοιο).Με απλά λόγια, όπου βλέπεις ΗΛΙΟ-ΘΑΛΛΑΣΑ-ΓΚΟΜΕΝΕΣ, υπάρχει κ το μοντέλο διαφθορά-βλαχομαγκιά (στη νοοτροπία) . Όλα τα υπόλοιπα(κουλτούρα-λάιφ στάιλ- αυτοέκφραση- αγοραστικό κοινό) υπόκεινται στις προβλεπόμενες στατιστικές κατανομές που ισχύουν για τις Ντίσκο στην Τεχεράνη. Δλδ, όποια μαϊμού χορέψει καλύτερα την κασσέτα με τους Frankie goes to Hollywood (ή κάνει πίπες) έχει και μια θέση στον ήλιο.

γιατί κάνουμε πράγματα


Ένας τύπος μπαίνει στο καζίνο. Γιατί μπήκε στο καζίνο? Μα φυσικά για να γίνει πλουσιότερος. Πάει στη ρουλέτα. Ποντάρει τις μάρκες του στο 17 κόκκινο. Η μπίλια προσγειώνεται στο 17 κόκκινο. Τί νιώθει ο τύπος? Γκαύλα.
Ένα ζεστό Σάββατο απόγευμα του καλοκαιριού, ο Λευτέρης μόλις έχει δει το τρέιλερ ακόμα μιας βλαχο ίντυ ελληνικής ταινίας , που είχε «ωραίες εικόνες» σαν να τις έφτιαξε ένας γκευ με την ίδια λογική που πάει στην αγορά με τις φίλες του και ψωνίζουν ρούχα. «Εκείνο χρυσή μου που ταιριάζει με εκείνο το χρώμα». Και να «μυρίζει» από τον τρόπο του μοντάζ του τρέιλερ (δείχνουν τα «γαμάτα» τους πλάνα όχι την υπόθεση) οτι πρόκειται για ακόμα μια μπαλαφάρα που δεν λέει τίποτα για τη ζωή μου ή τις ζωές των άλλων παρά μόνο την απεγνωσμένη ανάγκη του ίντι μαλάκα να πει «αχ κοιτάξτε τι γαμάτοι είμαστε εμείς που είμαστε αυτοί που κάναμε αυτή την ταινία». Μέσα στην καλοκαιρινή του οργή, βγάζει στάτους « Ο κάθε κοινωνικός βλάχος μπορεί να το παίξει αβαντ γκαρντ και να βγάζει κουλ φωτογραφίες με ωραία αισθητική. είναι σα να χτυπάς ένα πολύχρωμο τατού-μανίκι στο χέρι όχι επειδή ήθελες να πεις κάτι αλλά για να κάνεις φίλους. για κάποιον fucking λόγο εμένα με ενδιαφέρει πολύ περισσότερο αν χάραζες το όνομα μιας γκόμενας στο μπράτσο σου παρά το πολύ όμορφο τατού σου» βγάζοντάς το ήθελε να τα χώσει στους φελλούς και τις αδελφές που έχουν γεμίσει σαν ζόμπι τον τόπο και βολεύουν τα «ροζ Παιδιά τους» σε δουλειές με τους ίδιους ακριβώς αξιοκρατικούς μηχανισμούς που βόλευε και η ΝΔ τα «γαλάζια της παιδιά» .
Έπειτα από αυτό βγαίνει μια φωτογράφος, ελαφρώς ενοχλημένη από τον τρόπο που δημοσιεύτηκε το εν λόγο στάτους πιθανότατα φοβούμενη οτι την «φωτογράφιζε» και του απαντάει «μα και οι άλλοι για να κάνουν φίλους το κάνουν». Αρνούμενος ο Λευτέρης να το πιστέψει καθόταν και σκεφτόταν αρκετή ώρα μέχρι να της απαντήσει και μάλιστα βρήκε αρκετά κούλ επιχειρήματα όπως αυτο του «άμα θες να κάνεις φίλους πάνε σε ένα γυμναστήριο, κολυμβητήριο, κάνε πολλά add, ντύσου όμορφα και κάνε βόλτες στα μπαρ, άσε την τέχνη μακρυά από αυτά, να είναι ανεξάρτητη από αυτό που λέμε αποδοχή του κόσμου».
Λίγο αργότερα κατάλαβε οτι η «αποδοχή του κόσμου» είναι η αφετηρία και η κατάληξη όλων των πράξεων αυτοέκφρασης, οπότε έπρεπε να της δώσει δίκιο στο βαθμό οτι όλοι έχουμε ανάγκη τους ανθρώποι ακόμα και αυτοί που λένε οτι δεν τους έχουν ανάγκη, με την μόνη διαφορά οτι τα ταγάρια που «ψάχνουν για φίλους» χωρίς να μας πουνε και κάτι ενδιαφέρον πέρα από την πολυχρωμία τους είναι μαλάκες. Και έπειτα ήρθε εκείνη η αιώνια συζήτηση που είχε ανοίξει ο Λευτέρης με τον Στέλιο και τον Αχταρμά εκείνον που λέγεται Γούντι Άλλεν ο οποίος είχε πει την ιστορία εκείνου του ποιητή που είχε γράψει το ωραιότερο ποίημα στον κόσμο και μετά το έκαψε.
Και τώρα ξαναγυρνάμε πίσω στον τύπο του καζίνου που δεν συμμετέχει ακόμα σε αυτό το «εικονικό debate» του Λεφτ, του Στέλιου του Γούντι και της φωτογράφου, στο μυαλό του Λεφτ. Η ευφορία που νιώθει ο Λεφτ όταν γράφει μια πολύ ωραία ιστορία, ένας μουσικός που γράφει μια τραγουδάρα, ο οποιοσδήποτε που κάνει «τέχνη» τέλος πάντων, είναι ισοδύναμη με την ευφορία που βγαίνει το 17 κόκκινο και μαζεύει το ποτ. Το «τί θα κάνεις με το ποτ?» είναι ένα άλλο function. Το αν θα «χαλάσουμε τις μάρκες» και θα τις μετατρέψουμε σε χρήματα, γνωριμίες, φίλους, γκόμενες, ακόμα και να πετάξουμε τις μάρκες στον δρόμο όπως στο παράδειγμα του Γούντι, ακόμα και να μην τις χαλάσουμε και συνεχίζουμε να παίζουμε, δεν είναι ο κυριότερος λόγος που μπαίνουμε στο καζίνο για να παίξουμε, ειδικά εμείς οι «τζογαδόροι». Εξάλλου, όπως λέγαμε και προηγουμένως, «άμα θες φίλους πάνε γυμναστήριο». Οι τζογαδόροι παίζουν μεν για να γίνουν πλουσιότεροι αλλά έχουν καταντήσει να παίζουν από ένα σημείο για να «πάρουν τη δόση τους», παίζουν για τη χαρά του παιχνιδιού. Ετσι και οι καλλιτέχνες, «παίζουν» για πάρουν την χημική ευφορία οτι «έφεραν φωτογραφίες από τον πλανήτη τους σε high Def», οτι ήρθαν λίιγο πιο κοντά στο σύμπαν. Με άλλα λόγια, σαφέστατα ένα κομμάτι που γίναμε αυτό που γίναμε είναι για να μας χειροκροτούν οι άνθρωποι, αλλά το πλειοψηφικό πακέτο έγινε για να μας «χειροκροτούμε εμείς οι ίδιοι γιατί κάτι νομίζουμε οτι καταφέραμε». Και αυτό είναι κάτι που τα περισσότερα γκέι πρόβατα στοιβάζονται σαν τους συνταξιούχους τουρίστες στα φρουτάκια του Λας βέγκας και ψυχαναγκάζονται να παίξουν για να κάνουν φίλους για τον ίδιο λόγο που ψυχαναγκάζονται μουσικοί να γίνουν dj’s μπας και βγάλουν κανα φράγκο.
Με άλλα λόγια το «paradise casino μεταξύ εμού και εμού» είναι μεγαλύτερος παροχός χημικής ευφορίας από το να έρθει κάποιος και να σου πεί «φίλε γαμώ τις ταινίες έκανες πάρε μια γκόμενα, έλα να υπογράψεις»
οποιοδήποτε άλλο εκτός του να κάνεις έρωτα την ομορφότερη γκόμενα του κόσμου